Τραβήγματα στους μυς: Πρόληψη και τρόποι αντιμετώπισης

Με τον όρο «τραβήγματα» εννοούμε τους μικροτραυματισμούς των μυών. Οι περισσότεροι μύες μπορούν να υποστούν τράβηγμα. Πιο συχνά, όμως, συμβαίνουν στους οπίσθιους μηριαίους μυς, στον γαστροκνήμιο, στους προσαγωγούς, στον δικέφαλο και στον τρικέφαλο μυ. Τα συμπτώματα των τραβηγμάτων ποικίλλουν, ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν: πόνο ή ευαισθησία, ερυθρότητα, μώλωπες, περιορισμό στην κίνηση, μυϊκούς σπασμούς, οίδημα και μυϊκή αδυναμία.

Τι προκαλεί τα τραβήγματα στους μυς

Οι οξείες καταπονήσεις στους μυς μπορεί να προκληθούν από κάτι απλό, όπως η κακή στάση του σώματος όταν σηκώνουμε κάτι βαρύ. Αντιθέτως, οι χρόνιες μυϊκές καταπονήσεις προκύπτουν από επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς στον ίδιο μυ, όταν κάνουμε την ίδια κίνηση ξανά και ξανά. Ενδεικτικά, η συμμετοχή σε ομαδικά αθλήματα επαφής, όπως το ποδόσφαιρο, μπορεί να αποτελέσει έναν παράγοντα που αυξάνει τον κίνδυνο ενός μυϊκού τραβήγματος. Επιπλέον, κατά τη συμμετοχή σε ορισμένα αθλήματα, συγκεκριμένα μέρη του σώματος ενδέχεται να είναι πιο επιρρεπή σε τραβήγματα.

Σε αυτά περιλαμβάνονται:

• Τα πόδια και οι αστράγαλοι : Τα αθλήματα που περιλαμβάνουν γρήγορες εκκινήσεις και άλματα, όπως το μπάσκετ, μπορεί να είναι ιδιαίτερα σκληρά για τον αχίλλειο τένοντα στον αστράγαλό μας.
• Τα χέρια : Αθλήματα, όπως το τένις, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο καταπόνησης των μυών στα χέρια μας.
• Οι αγκώνες : Οι καταπονήσεις στους αγκώνες προκαλούνται συχνά από αθλήματα ρίψης και αθλήματα ρακέτας.

Πρόληψη των τραβηγμάτων

Οι τακτικές ασκήσεις ενδυνάμωσης και οι διατάσεις, στο πλαίσιο ενός γενικού προγράμματος βελτίωσης της φυσικής μας κατάστασης ή προετοιμασίας για το άθλημα με το οποίο ασχολούμαστε, μπορούν να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης τραβηγμάτων στους μυς.

Πώς να αντιμετωπίσετε ένα μυϊκό τράβηγμα;

Για να ανακουφιστούμε από ένα μυϊκό τράβηγμα, μπορούμε να δοκιμάσουμε τα εξής:

1. Ξεκουραζόμαστε. Αποφεύγουμε δραστηριότητες που προκαλούν πόνο, πρήξιμο ή δυσφορία. Δεν αποφεύγουμε, όμως, όλες τις σωματικές δραστηριότητες.
2. Εφαρμόζουμε πάγο αμέσως στην περιοχή. Χρησιμοποιούμε μια παγοκύστη κάθε δύο έως τρεις ώρες για 15 έως 20 λεπτά τη φορά, για τις πρώτες δύο μέρες.
3. Δένουμε τον μυ. Για να αποτρέψουμε το πρήξιμο, τυλίγουμε την περιοχή με έναν ελαστικό επίδεσμο, όχι όμως πολύ σφιχτά για να μην εμποδίσουμε την κυκλοφορία του αίματος. Χαλαρώνουμε τον επίδεσμο εάν ο πόνος αυξηθεί, η περιοχή μουδιάσει ή εμφανιστεί πρήξιμο κάτω από αυτόν.
4. Ανασηκώνουμε το σημείο του σώματος. Ανυψώνουμε την τραυματισμένη περιοχή πάνω από το επίπεδο της καρδιάς μας, ειδικά τη νύχτα, κάτι που θα συμβάλλει στη μείωση του οιδήματος.
5. Απευθυνόμαστε σε έναν φυσιοθεραπευτή. Ο φυσιοθεραπευτής μπορεί να μας βοηθήσει να αποκαταστήσουμε τη λειτουργικότητα και τη δύναμη του τραυματισμένου μυός.