Το Κρυφό Κόστος της Μοναξιάς στην Εργασία

Όσο και αν η επαγγελματική ζωή μας γεμίζει με υποχρεώσεις, deadlines και παραγωγικότητα, υπάρχει ένα σιωπηλό στοιχείο που μπορεί να υπονομεύει την ευημερία και την απόδοση: η μοναξιά στην εργασία. Σύμφωνα την επιστήμη της ψυχολογίας ένας στους πέντε εργαζομένους αναφέρει ότι αισθάνεται συχνά μοναξιά στον χώρο εργασίας, ένα φαινόμενο που δεν εμφανίζεται στον προϋπολογισμό ή τις αναφορές με τίτλο «έλλειψη προσωπικού», αλλά αντιλαμβάνεται μέσα από δείκτες όπως η ενασχόληση, η απόδοση και η παραμονή στο οργανισμό. 

Η μοναξιά στην εργασία δεν σημαίνει απλώς να δουλεύεις μόνος σου ή να κάθεσαι μακριά από συναδέλφους. Πρόκειται για την ψυχολογική αίσθηση διαχωρισμού από τους άλλους, την αίσθηση ότι δεν υπάρχει πραγματική σύνδεση, κατανόηση ή αίσθηση ότι ανήκεις στον οργανισμό. 

Πώς εμφανίζεται η μοναξιά στον χώρο εργασίας

Η μοναξιά δεν έχει να κάνει με το πού βρίσκεσαι, αλλά με το πώς αισθάνεσαι μέσα στη δουλειά σου. Μπορείς να κάθεσαι σε έναν ανοικτό χώρο γραφείων περικυκλωμένος από συναδέλφους και παρ’ όλ’ αυτά να νιώθεις αποκομμένος αν οι σχέσεις δεν είναι βαθιές ή ουσιαστικές. 

Παράγοντες που συμβάλλουν στην απομόνωση περιλαμβάνουν αλλαγές στην εργασία μετά την πανδημία, με μείωση των οργανικών στιγμών σύνδεσης, γενικευμένη έμφαση στην αποδοτικότητα αντί για την εμπλοκή ανθρώπων, καθώς και το μοντέλο της υβριδικής εργασίας χωρίς ενσυνείδητες πρακτικές ένταξης. 

Ορατό κόστος μέσα στον οργανισμό

Η μοναξιά στην εργασία επηρεάζει την απόδοση από πολλές πλευρές, και μετριέται ήδη σε δείκτες που οι περισσότερες εταιρείες παρακολουθούν:

1. Εμπλοκή και απόδοση: Οι εργαζόμενοι που αισθάνονται συνδεδεμένοι συμμετέχουν ενεργά, μοιράζονται ιδέες και συνεργάζονται πιο αποτελεσματικά. Αντίθετα, η μοναξιά συχνά συσχετίζεται με χαμηλότερη συμμετοχή σε ομαδικές δραστηριότητες και μείωση συνέπειας στην απόδοση. 

2. Ασφάλεια και καινοτομία: Όταν η αίσθηση του ανήκειν είναι μικρή, μειώνεται και η ψυχολογική ασφάλεια, η πίστη ότι μπορείς να πεις τη γνώμη σου χωρίς φόβο. Αυτή η ασφάλεια είναι ζωτική για δημιουργικότητα, μάθηση και καινοτομία. 

3. Εναλλαγή και παραμονή προσωπικού: Η μοναξιά συχνά συνδέεται με υψηλότερη πρόθεση αλλαγής εργασίας και με αυξημένη φυγή ταλέντων, που επιβαρύνει τους οργανισμούς με επιπλέον κόστος πρόσληψης και εκπαίδευσης νέων εργαζομένων. 

Συνολικά, στη Βρετανία εκτιμάται ότι η μοναξιά στο χώρο εργασίας κοστίζει περίπου £2.5 δισεκατομμύρια ετησίως σε οργανισμούς μέσω απωλειών σε παραγωγικότητα, αποχώρηση και άλλα έξοδα. 

Τι δεν είναι λύση, και τι δουλεύει πραγματικά

Μολονότι πολλές εταιρείες επενδύουν σε ομαδικές εκδηλώσεις, retreats και «οπτικούς χώρους συνεργασίας», αυτά συχνά αντιμετωπίζουν την επιφάνεια του προβλήματος χωρίς να εστιάζουν στην ποιότητα των σχέσεων. 

Όσα οι ειδικοί θεωρούν αποτελεσματικότερα περιλαμβάνουν:

Α. Εκπαίδευση ηγεσίας για σύνδεση: Η ικανότητα των ηγετών να κάνουν ερωτήσεις πέρα από τα καθήκοντα και να εξετάζουν πώς αισθάνονται οι άνθρωποι είναι δεξιότητα που μπορεί να μάθει και να καλλιεργηθεί. 

Β. Καθημερινές πρακτικές σύνδεσης: Συχνές, μικρές ρουτίνες όπως σύντομα check-in, ομάδες υποστήριξης, mentoring και peer coaching μπορούν να κάνουν τη σύνδεση συνήθεια, όχι περιστατικό γεγονός. 

Γ. Στήριξη της υβριδικής εργασίας: Με σαφή κανόνες ένταξης για απομακρυσμένους εργαζόμενους και στοχευμένες στιγμές κοινωνικής αλληλεπίδρασης, η απομόνωση μειώνεται και η ενσωμάτωση αυξάνει. 

Δ. Δεδομένα + διάλογος: Ο αριθμός από έρευνες και μετρήσεις δίνει εικόνα , αλλά οι συζητήσεις με άτομα αποκαλύπτουν το πώς και το γιατί της μοναξιάς, επιτρέποντας εξατομικευμένες παρεμβάσεις. 

Συμπέρασμα

Η μοναξιά στην εργασία δεν είναι απλά ένα “προσωπικό συναίσθημα” που κάποιοι επιλέγουν να διαχειριστούν μόνοι τους. Είναι ένα οργανωσιακό ζήτημα με μετρήσιμες επιπτώσεις σε εμπλοκή, απόδοση, καινοτομία, παραμονή προσωπικού και συνολικούς δείκτες επιτυχίας. 

Αντί να την αντιμετωπίζεις ως «ωραίο να υπάρχει», η μοναξιά πρέπει να θεωρείται υποδομή για απόδοση: ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ανήκουν, ακούγονται και συνεργάζονται είναι στοιχείο που επηρεάζει άμεσα την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα ενός οργανισμού. 

Όταν η σύνδεση γίνεται καθημερινή πρακτική, όχι μεμονωμένα events, η εργασιακή κουλτούρα ευνοεί μεγαλύτερη εμπλοκή, λιγότερη φυγή ταλέντων και πιο υγιή οργανωσιακή ανάπτυξη. 

Βιβλιογραφία

• IJzerman, H. R., Ph.D. — The Silent Cost of Workplace Loneliness. Psychology Today — Body, Meet Mind (19 Ιαν. 2026). 
• Allwork.Space — The Silent Crisis Of Workplace Loneliness: A Costly Problem for Business Growth. 
• Cigna & Workplace Loneliness Impact Reports — στοιχεία για κόστη αποχώρησης και απουσιών.