ΑΕΡΟΒΙΑ ΑΣΚΗΣΗ: ΙΣΑΞΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΩΝ, ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ

Η δημοφιλής αερόβια άσκηση μπορεί να είναι τόσο ισχυρό όπλο όσο και η φαρμακευτική αγωγή στην κατάθλιψη, προτείνει μια νέα ευρωπαϊκή μελέτη.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Vrije του Άμστερνταμ ζήτησαν από 141 ασθενείς που πάσχουν από κατάθλιψη και άγχος να επιλέξουν μεταξύ ενός ομαδικού τρεξίματος, δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα, ή στη λήψη εκλεκτικών αντικαταθλιπτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI). Μετά από 16 εβδομάδες, εξετάστηκε η ψυχική και σωματική υγεία των συμμετεχόντων. Από αυτούς, 96 επέλεξαν να συμμετάσχουν στην ομάδα τρεξίματος, ενώ 45 επέλεξαν να λάβουν φαρμακευτική αγωγή.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι «και οι δύο παρεμβάσεις βοήθησαν στην κατάθλιψη περίπου στον ίδιο βαθμό», δήλωσε η καθηγήτρια Brenda Penninx σε πρόσφατο συνέδριο Νευροψυχοφαρμακολογίας στη Βαρκελώνη. Το σαράντα τέσσερα τοις εκατό των ατόμων με κατάθλιψη και άγχος ανέφεραν ότι αισθάνονταν καλύτερα, είτε πέρασαν 16 εβδομάδες τρέχοντας είτε 16 εβδομάδες παίρνοντας αντικαταθλιπτικά.

Η μελέτη έρχεται καθώς σχεδόν 1 στους 5 ενήλικες στις ΗΠΑ έχει διαγνωστεί με κατάθλιψη και οι έφηβοι αισθάνονται απελπισμένοι και αυτοκτονικοί περισσότερο από ποτέ, προειδοποίησε το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.

Εν τω μεταξύ, τα άτομα που έπαιρναν αντικαταθλιπτικά είχαν την τάση να γίνονται λιγότερο fit. Τα αντικαταθλιπτικά είχαν γενικά χειρότερη επίδραση στο σωματικό βάρος, τη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού και την αρτηριακή πίεση, ενώ η θεραπεία με τρέξιμο οδήγησε σε βελτιωμένη επίδραση στη γενική φυσική κατάσταση και τον καρδιακό ρυθμό για παράδειγμα.

Ωστόσο, ο εμπειρογνώμονας σημείωσε ότι ένα πιο σημαντικό μέρος των δρομέων αποχώρησε, με μόλις το 52 τοις εκατό να τηρεί το σχέδιο έναντι του 82 τοις εκατό όσων έπαιρναν τα χάπια. Η μελέτη δείχνει ότι σε πολλούς ανθρώπους αρέσει η ιδέα της άσκησης, αλλά μπορεί να είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί αυτό, παρόλο που τα οφέλη είναι σημαντικά. 

Οι ειδικοί σημείωσαν επίσης ότι οι ασθενείς στην ομάδα των αντικαταθλιπτικών ήταν πιο καταθλιπτικοί, γεγονός που θα μπορούσε να επηρεάσει την πιθανότητα να επιλέξουν και να διατηρήσουν μια ρουτίνα άσκησης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μελέτη επιχείρησε να διαταράξει τον καθιστικό τρόπο ζωής που συχνά συνοδεύει την κατάθλιψη και το άγχος, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να βγουν έξω, να θέσουν στόχους, να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση και να εμπλακούν σε μια ομαδική δραστηριότητα.

Η μη θεραπεία της κατάθλιψης οδηγεί σε χειρότερα αποτελέσματα. Οπότε τα αντικαταθλιπτικά είναι γενικά μια καλή επιλογή. Ωστόσο, πρέπει να επεκταθεί το θεραπευτικό οπλοστάσιο, καθώς δεν ανταποκρίνονται όλοι οι ασθενείς στα αντικαταθλιπτικά ή δεν είναι πρόθυμοι να τα λάβουν. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η εφαρμογή της θεραπείας άσκησης είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί πολύ πιο σοβαρά υπόψη, καθώς θα μπορούσε να είναι μια καλή – και ίσως ακόμη καλύτερη – επιλογή για ορισμένους από τους ασθενείς.

Μελέτη: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36828150/