ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ

Νέα έρευνα από τις ΗΠΑ και το Λονδίνο δείχνει ότι οι φωνές στα παιδιά μπορεί να είναι εξίσου επιβλαβές για αυτά με τη σεξουαλική ή σωματική κακοποίηση.

Η μελέτη, που ανατέθηκε από τη βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Words Matter, δημοσιεύτηκε αυτό το μήνα στο περιοδικό Child Abuse & Neglect. Ζητεί να αναγνωριστεί επίσημα η λεκτική κακοποίηση στην παιδική ηλικία (CVA) ως «μορφή κακοποίησης». Κατά τη λήψη αυτού του προσδιορισμού, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Wingate στη Βόρεια Καρολίνα και το University College του Λονδίνου (UCL) ανέλυσαν 149 ποσοτικές και 17 ποιοτικές μελέτες που εξέταζαν το CVA.

Οι συγγραφείς της μελέτης διαπίστωσαν ότι τα θέματα ορισμού της κακοποίησης περιελάμβαναν «τον αρνητικό όγκο ομιλίας, τον τόνο και το περιεχόμενο ομιλίας και τον άμεσο αντίκτυπό τους». Οι πιο συνηθισμένοι δράστες του CVA είναι γονείς, μητέρες και δάσκαλοι, σύμφωνα με τη μελέτη.

Η μελέτη διεξήχθη από ερευνητές στο Λονδίνο και τη Βόρεια Καρολίνα. Μερικές από τις επιπτώσεις του CVA μπορεί να διαρκέσουν σε όλη τη ζωή ενός παιδιού.

Η κατάχρηση μπορεί να δημιουργήσει «υποκείμενες συναισθηματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις», οι οποίες περιλαμβάνουν παχυσαρκία, αυξημένους κινδύνους θυμού, κατάχρηση ουσιών, κατάθλιψη και αυτοτραυματισμό, ανέφερε το UCL σε δήλωση. Οι ερευνητές λένε ότι πρέπει να υπάρχει καλύτερος τρόπος ορισμού της CVA.

Επί του παρόντος, τέσσερις κατηγορίες περιλαμβάνουν την παιδική κακοποίηση: σωματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση, συναισθηματική κακοποίηση και παραμέληση. Οι ερευνητές λένε ότι πρέπει να υπάρχει καλύτερος τρόπος για τον ορισμό της λεκτικής κακοποίησης στην παιδική ηλικία.

Οι συγγραφείς της μελέτης διαπίστωσαν ότι τα θέματα ορισμού της κακοποίησης περιελάμβαναν «τον αρνητικό όγκο ομιλίας, τον τόνο και το περιεχόμενο ομιλίας και τον άμεσο αντίκτυπό τους». Η μελέτη σημείωσε ότι όλα αυτά τα χρόνια, η συναισθηματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία «έχει αυξηθεί σε επικράτηση».

«Η πρόληψη της κακοποίησης παιδιών είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος με τον οποίο μπορούμε να μειώσουμε τον επιπολασμό των προβλημάτων ψυχικής υγείας των παιδιών», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής Peter Fonagy, επικεφαλής του Τμήματος Ψυχολογίας και Γλωσσικών Επιστημών στο UCL.

«Μια έντονη εστίαση στη λεκτική κακοποίηση της παιδικής ηλικίας από ενήλικες γύρω τους από τη νέα φιλανθρωπική οργάνωση Words Matter και αυτή η ανασκόπηση θα βοηθήσει να κάνουμε σημαντικές αλλαγές και να στηρίξουμε και να κατευθύνουμε τις προσπάθειές μας για να εντοπίσουμε και να ανταποκριθούμε σε αυτόν τον κίνδυνο με αποτελεσματικό και έγκαιρο τρόπο», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αναγνώριση της CVA ως ενός τύπου κακοποίησης είναι ένα «σημείο εκκίνησης» για τον εντοπισμό και την πρόληψή της. Οι συγγραφείς της μελέτης προτείνουν επίσης εκπαίδευση ενηλίκων σχετικά με «τη σημασία της ασφάλειας, της υποστήριξης και της φροντίδας κατά τη διάρκεια της λεκτικής επικοινωνίας με τα παιδιά».

«Η λεκτική κακοποίηση στην παιδική ηλικία πρέπει απεγνωσμένα να αναγνωριστεί ως υποτύπος κακοποίησης, λόγω των αρνητικών συνεπειών που έχει στη ζωή», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Wingate, Shanta Dube.

Μελέτη: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0145213423003824