«Έχω απογοητευτεί από τους βαθμούς του!»

Πώς θα διαχειριστείτε τους κακούς βαθμούς του παιδιού;
Όταν ένα παιδί φέρνει κακούς βαθμούς, αποθαρρύνεται και το ίδιο, αλλά και οι γονείς του.
Παρόλο που η πρόοδος θα έπρεπε να βασίζεται στις προσπάθειες του παιδιού, πολλές
φορές η επιτυχία συνδέεται άμεσα με τον υψηλό βαθμό. Συν τοις άλλοις, ο βαθμός που
παίρνει ένα παιδί τείνει να γίνεται η ταμπέλα που αντανακλά την προσωπικότητά του.
Οι γονείς συχνά επενδύουν συναισθηματικά στη βαθμολογία του παιδιού και νιώθουν
σαν να βαθμολογούνται οι ίδιοι. Γι’ αυτό είναι πολύ συνηθισμένες οι εκφράσεις του
τύπου: «πήραμε πολύ χαμηλό βαθμό στα μαθηματικά» ή «βγάλαμε 18 1⁄2». Η χρήση του
πληθυντικού υποδηλώνει πόσο ταυτίζονται οι γονείς όταν αναφέρονται στα παιδιά τους.
Αυτό είναι κάτι που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

Τα «δεν πρέπει» και τα «πρέπει» των γονιών
Είναι σημαντικό οι γονείς να πάρουν απόσταση από τους στόχους, αλλά και τους βαθμούς
του παιδιού. Επομένως:
Δεν πρέπει να:
μαλώσουν ή να απειλήσουν το παιδί ή να συγκρίνουν τους βαθμούς του με
αυτούς των άλλων παιδιών. Κάτι τέτοιο, παρόλο που «βοηθάει» τους γονείς να
εκτονωθούν, δεν τους βοηθάει να διατηρήσουν καλές σχέσεις με το παιδί, ώστε να
φτάσουν στη ρίζα του προβλήματος.
Αντ’ αυτού, θα πρέπει να:
βοηθήσουν το παιδί να επεξεργαστεί τα συναισθήματά του: πώς νιώθει γι’ αυτούς
τους βαθμούς, με ποιους είναι ικανοποιημένο, ποιους θα ήθελε να αλλάξει.
να το καθοδηγήσουν να βρει το στόχο του για το επόμενο τρίμηνο και να του
παράσχουν οποιαδήποτε βοήθεια χρειαστεί (φροντιστήρια, ιδιαίτερα, κ.λπ.) αρκεί να
δεσμευτεί το ίδιο το παιδί ότι θα εμμείνει στο στόχο του.
Σκοπός δεν είναι να κάνουν το παιδί να νιώσει χάλια, αλλά να αναλογιστεί την πορεία
του, να γίνει υπεύθυνο για τις επιλογές του και να υποστεί τις συνέπειες αυτών.