Κλειστός Λαιμός Και Φλέματα; Δοκιμάστε Και Τη Ρίγανη!

Ρίγανη

Άλλες ονομασίες: Αγριορίγανη, Αγριορίγανος.

Πού βρίσκεται: Σε ολόκληρη την Ευρώπη, σε ξερά και πετρώδη εδάφη, κατά προτίμηση κοντά στη θάλασσα.

Πότε συλλέγεται: Οι ανθοφόρες κορυφές της, στο διάστημα μεταξύ καλοκαιριού και φθινοπώρου.

Γεύση: Πικρή και δριμεία. Υπερισχύει το έντονο άρωμά της.

Ιδιαιτερότητα: Οι αρχαίοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν ευρέως στη βοτανοθεραπεία. Σύγχρονες έρευνες έχουν αποδείξει ότι περιέχει ουσίες με αντιβακτηριακή και αντιμυκητιακή δράση. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, αποτελούσε, κατά το παρελθόν, συστατικό σκευάσματος απωθητικού για τις μύγες και τις ψείρες. Σήμερα, χρησιμεύει κυρίως ως καρύκευμα στη μαγειρική.

Βασικές θεραπευτικές ιδιότητες

Ως έγχυμα, με χρήση των ανθοφόρων κορυφών της, είναι αποχρεμπτικό, εφιδρωτικό και αντισπασμωδικό γιατρικό για τις παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, την καταρροή, το βήχα, το άσθμα, την αμυγδαλίτιδα, τη βρογχίτιδα και τον κοκίτη. Επιπλέον, είναι εμμηναγωγό, τονωτικό του αίματος και μαλακτικό για το στομάχι και το έντερο. Με πλύσεις λειτουργεί αντισηπτικά και επουλωτικά σε πληγές με πύο.

Το αιθέριο έλαιο των ανθών και των βλαστών της, το ριγανόλαδο, αραιωμένο σε νερό, ανακουφίζει από πονόδοντο και ρευματικούς πόνους, ενώ μερικές σταγόνες στο μπάνιο κατευνάζουν τη νευρική ένταση.

Ως κατάπλασμα, με χρήση των βλαστών της, βοηθά στην αντιμετώπιση οιδημάτων και μωλώπων.

Περιγραφή: Πολυετής θάμνος ή πόα, ύψους έως 80 εκατοστών.

Άνθη: Σκούρου ροζ και άσπρου χρώματος, σχηματίζουν δεσμίδες.

Φύλλα: Ωοειδή, ελλειπτικά και πριονωτά.

Βλαστός: Όρθιος, πολύκλαδος, τετραγωνικός, τριχωτός και κοκκινωπός.

Επισήμανση: Να μη χρησιμοποιείται σε θεραπευτικές δόσεις, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Γενικά, να μη χρησιμοποιείται εσωτερικά το αιθέριο έλαιό της. Ακόμη και η εξωτερική χρήση του, χρειάζεται προσοχή, γιατί μπορεί να προκαλέσει δερματικό ερεθισμό.